Karikatuur4


Bridgerubriek 23 mei 2026

In juni vindt nog de finale plaats van het Onstein jeugd circuit. De youngsters spelen dan tegen huidige en oud-clubleden van ’t Onstein. Maar het internationale sluitstuk vond afgelopen weekend plaats in de vorm van een interland tegen IJsland. Na 7 juni is de bridgeboerderij dicht.

De interland tegen IJsland begint voor de drie paren van Nederland voorspoedig. Maar drie dagen zijn lang en op 124 spellen kan een hoop gebeuren. Na het initiële succes nemen de icemen het heft in handen en winnen nipt.

Geen van de drie paren die ons land vertegenwoordigen in Riga volgende maand blinken uit en frappant is het dat het reserve paar van Prooijen-Drijver, zij vallen een dagje in, koploper wordt in de butlertelling.

Fraaie staaltjes in af en tegenspel zijn natuurlijk in ruime mate voorhanden. Bauke Muller toont zijn klasse op het volgende spel:

Z/NZ
♠ A V 8 3 2
♥ H 10 8 6 5
♦ H
♣ B 4
♠ H
♠ B 6
♥ B 9 7 ♥ V 4
♦ 9 3 ♦ A B 10 8 7 4 2
♣ H V 10 8 7 6 2 ♣ 9 5
♠ 10 9 7 5 4
♥ A 3 2
♦ V 6 5
♣ A 3
 

De IJslandse west begint net als alle andere westspelers met 3♣. Aan een tafel vindt noord zijn hand geen volgbod waard en past. Dat leidt tot 3♣ als eindcontract. Een down is een koopje met een manche voor de buren.

Joris van Lankveld kan beide majors vertellen na 3♣, maar vindt zijn hand niet sterk genoeg en begint met 3♠. Van den Bos heeft meer dan genoeg voor de manche en tien slagen zijn makkelijk te maken.

Simon de Wijs kiest wel voor 4♣ en dat is een aan de ruige kant. Oost vertelt dat hij een bosje ruiten heeft en Muller heeft een probleem. Voor 4♠ is hij wat sterk en kiest daarom voor 5♣. De Wijs biedt 5♥ en 5♠ van Muller beëindigt het bieden.

Na een klaverenstart is de leider kansloos, hij verliest een klaveren, een ruiten en een hartenslag, maar west begint met ♦9.

De kijker constateert dat de leider niet over geluk heeft te klagen, want troefheer zit kaal goed. Dat weet Bauke natuurlijk niet, hij neemt aan dat ♠H achter de vork zit en speurt naar een oplossing.

Oost neemt de eerste slag met ♦A en speelt klaveren voor het aas van zuid. Muller incasseert ♦V en gooit een klaverenverliezer uit noord. De bedoeling is de lage kleuren te elimineren en na twee rondjes harten met troef van slag gaan. Oost moet dan in de dubbele spelen en de hartenverliezer is weg.

Na ♦V en een afgetroefde klaveren speelt de leider eerst ♠A en als de heer verschijnt, is het eindspel niet meer nodig en schrijven Muller-De Wijs een lucky +650.

De Nederlandse paren zijn biedtechnisch goed onderlegd. Voor veel biedsituaties zijn afspraken en er is voldoende gereedschap om fraai te bieden. De paren uit IJsland zijn een stuk pragmatischer:

Z/Allen
♠ 9 8 3
♥ A 3
♦ H 9 4 3
♣ H B 9 8
♠ A 2
♠ 7
♥ B 8 5 ♥ H V 10 9 7 6 4
♦ A V 5 ♦ 10 8 6 2
♣ 10 7 6 5 2 ♣ 4
♠ H V B 10 6 5 4
♥ 2
♦ B 7
♣ A V 3
 

Aan de tafel waar Joris van Lankveld en Berend van den Bos NZ zitten begint zuid met 1♠. Nadat noord een constructieve verhoging toont in schoppen jumpt oost naar 4♥.

Geen nood zuid heeft genoeg voor 4♠ en west verhoogt de inzet met 5♥. Geen idee of je dat maakt, maar 4♠ laat je niet spelen met een fit en een paar azen.

Na 5♥ doubleert noord. Het lijkt vanzelfsprekend. Een handvol verdediging en de regel zegt dat het vijfniveau voor de tegenstanders is. De leider verliest twee azen en ♦H en schrijft -200.

Met Muller-De Wijs gaat het bieden nagenoeg hetzelfde. Het grote verschil komt aan het eind als zuid niet past op het doublet van noord, maar nog 5♠ biedt. De Nederlanders nemen dat mee, maar meer dan de twee azen krijgen ze niet. IJsland mag 850 noteren.

Zuid zal hebben gedacht dat zijn verdedigende kracht pover is en de afloop van 5♥ gedubbeld onzeker. Daarbij is zijn hand louter offensief van enige waarde. Dat een dosis geluk een rol speelt, valt niet te ontkennen.

Aan de derde tafel zitten Oscar Nijssen en Tim van de Paverd OW. Hun IJslandse tegenstanders maken korte metten met het spel. Na 1♠ in zuid springt noord direct naar de manche en ontneemt OW de kans mee te bieden in harten.

Het hoeft niet mooi te zijn, als je maar wint. Maar voor Nederlandse sporters geldt dat minder. Het moet mooi zijn en je moet winnen, hoewel dat bij een vaderlandse voetbalclub uit de hoofdstad ook al jaren niet meer zo is.